Terug- en vooruitblik. Winterdepressie? Lichtje aan!

Uitzicht Casa Morello Sicilië

Tja, 2011 - soms denk ik 'wat mij betreft mag het over zijn' - dat heeft vooral te maken met mijn gevoel dat ik sinds 19 juli 2011 vrijwel uitsluitend grijze lucht of binnenkamers heb gezien. Is natuurlijk niet zo - maar dat voelt zo ... Op 19 juli kwam ik thuis uit Palermo. Ja, daar heb ik vrienden. En daar lag ik op 18 juli nog een dag aan het strand; eerlijk met de bus, een tasje en een handdoek heengereden. Een rondje Mondello gelopen en toen een plekje veroverd tussen families, pubers en eenzame heren. Ik had niemand nodig, wist dat het in NL 14 graden was en vleide mijzelf in het zand om over een zo groot mogelijk oppervlak ZON naar binnen te laten schijnen. Zo voelde dat. Ik heb wel vaker voorspellende momenten.

Thuis bleek mijn moeder in de lappenmand - gebroken heup, revalidatie, thuiszorg, en mantelzorg. Ja, ook ik ben aan de beurt. Het was koel, regenachtig en grijs. Weinig vakantie - en al snel kwamen het werk, de politiek, de herfst en een seminar over licht. 

Dat bestaat: een seminar over licht en donker. Over verlichting, energieverbruik, gevolgen voor alle dieren (insecten, vogels, vissen, zoogdieren, ook mensen dus) - en hoe we daar nauwelijks bewust mee omgaan. Eerder hoorde ik op de radio (in de fiets, mijn dagelijkse portie echte lux) dat met name oudere mensen vaak slaapproblemen hebben door gebrek aan licht. In een schemerig huis dut je al snel in na het ontbijt. Zo dut je door de dag - en ben je wakker als het echt donker is. Licht helpt om een gezond ritme aan te houden. Veel mensen hebben last van te veel binnen zijn - zeker als er buiten ook minder uren licht is - en zeker als je werk via computers loopt. Je hoeft dus niet (heel) oud te zijn om door tekort aan licht sacherijnig te worden.

JvC-straat - blaadjes

Ik heb een serre thuis; dat scheelt al. Maar ik heb ook last van de winter. En ik ben een avondmens. Dat betekent dat ik vaak laat naar bed ga. Vervolgens moet ik slaapkamerdeur en gordijnen dicht doen omdat de lantaarns buiten mij pal in de ogen schijnen. En ondanks een fietstocht van een kleine 140 kilometer deze week ... lijk ik toch te weinig licht te krijgen. Ik haat dat grijs namelijk. En ik haat de binnenlucht. Kortom, ik heb dat wintergevoel. Geen zonnige ijsmeren, geen extra licht door prachtige sneeuwvelden. Neen, kaarsje aan (max. 30 lux?) - en de kat op schoot.

Het wordt tijd dat het nieuwe jaar aanbreekt. In de gemeenteraad van Heemstede knistert het van de nieuwe plannen. De kansen op debat zijn groot na een training in de herfst. En op de agenda van januari staat, onder andere, een nieuw plan voor de straatverlichting: meer met minder. 80% energie besparen kan. En dan eindelijk die idiote schijnwerpers uit de straat! Zie ook, bijvoorbeeld: http://youtu.be/MwBLmKr_rXg Hmmmmm - 2012 .... kan alleen maar lichter worden! Ahem. Het goede gewenst - en niet te veel licht om middernacht? Dat is een andere discussie.

GroenLinks, zeker?

Een stevig windje stond er vanavond toen ik uit Haarlem door de Hout naar Heemstede reed. Net voor het oude Dreefzicht kwam er lange, zilvergrijze bolide het fietspad opgereden - en bleef breeduit staan. Er was geen langskomen aan.
Omdat ik deze zomer heb besloten het alleen nog maar vriendelijk aan te pakken, maakte ik met mijn arm een weids, wanhopig gebaar... de auto bleef staan waar die stond en ik draaide met moeite achter 'm langs om het fietspad te volgen.
Ter hoogte van het bomenkunstwerk haalde de automobilist mij in, draaide het raampje naar beneden en riep 'was er iets? '- 'ja, riep ik terug, 'U stond een beetje in de weg'. 'Ooit gehoord van invoegen en oversteken?', was de vraag - en de toon werd al dringender. 'Ga uw goddelijke gang, hoor - ruimte genoeg', voegde ik hem vrolijk toe. En toen kwam het, tot mijn eindeloze verbazing: "GroenLinks zeker?", op heel dringende, agressieve toon. 'Túúrlijk', kon ik nog net roepen. Toen gaf de man gas en schoot in volle vaart naar het stoplicht bij de Spanjaardslaan.
En dan reed ik vandaag op mijn gewone fiets, niet eens in de velomobiel...
Heb ik nou zo'n GL-uitstraling? Denken mensen tegenwoordig soms dat alle GLers autohaters zijn? Of is 'GroenLinks' een geuzennaam aan het worden voor iedereen die zijn / haar hersens gebruikt en ervoor kiest om zo veel mogelijk fietsend door het leven te gaan?  Zie ook  NRC-Next van vandaag: http://t.co/qYMtLe8 - voor de optimisten onder ons: óf thuiswerken wordt de toekomst, óf woon-werkverkeer via snelle fietsroutes.

Een nieuw seizoen - nieuwe kansen!

Ik ben het eens met onze burgemeester: tijdens de barbecue ter markering van het begin van het nieuwe raadjaar memoreerde ze dat er na zo'n zomer vaak veel meer 'nieuw en anders' is dan in de winter als het ene jaar officieel afloopt en het nieuwe begint.

Het voelt ook echt zo, deze keer. Een lange zomerperiode, goed afstand genomen - en nu teruggekeken naar mijn internetactiviteiten. Veel te lang geleden, dat ik blogde. En dat terwijl de duurzaamheid in Heemstede net voor de vakantie een enorme 'boost' heeft gekregen via de milieukrant van wethouder Botter. Petje af - de betrokkenheid bij het milieu is groeiende.

• En op de  kruising Javalaan / Cruquiusweg verrijst zomaar (nou, zomaar) een enorme oversteekplek voor fietsers. 
• De wonderen zijn de wereld nog niet uit! 
• De scholen zijn weer begonnen. 
• Het is al helemaal herfst buiten. 
• In september begint een evaluatie van het project 'Binnenweg'. 
• We kunnen er weer helemaal tegenaan. 

Maar eerst: op 15 september een debat over de 'kerntaken' van de gemeente: een vorm van toekomstvisie - waar geven we gemeentelijk prioriteit aan? Het wordt spannend ... ook veel burgers hebben aan het onderzoek over de kerntaken meegedaan. Hoe ver liggen de verwachtingen uit elkaar? En waar zijn we het allemaal over eens?

Wordt vervolgd - met goede moed!

Duurzaam Heemstede? Vergeet het maar

Wethouder Botter had vanavond de ondankbare taak zijn 'thermische luchtfoto' te verdedigen. Het zat en zit er niet in. De foto (à € 30.000, dus ongeveer € 1,15 per Heemstedenaar) is onderdeel van het al eerder uitgeklede duurzaamheidsbeleid van de gemeente. Per motie vroeg de raad in oktober aan Botter om dit onderdeel nader uit te werken. En zo geschiedde. Maar 'uitwerking' is niet altijd de juiste weg, naar nu blijkt. Want meer uitwerking, juist ook in de richting van de langere termijn, kan gemakkelijk tot vaagheid leiden. Of vaagheid...; in elk geval niet tot 'meetbare plannen'. Tja, hoeveel wil je meetbaar hebben als het over energieverbruik gaat? De VVD spande de kroon door te betogen dat energiebesparing 'ieders eigen zaak is'. Als je op dat niveau van betogen zit, is de milieuzaak natuurlijk verloren. Landelijk blijkt dat thermische foto's meestal een enorm aha-effect hebben. En dat leidt dan weer tot meer steun (en plannen) voor duurzaamheid.  Dat was volgens GroenLinks dan ook de truc: via de foto het minimale bereiken om op termijn duurzaamheid toch nog een gezicht te geven in onze groene gemeente - dus tegen de vrijblijvendheid in. Maar de raad is in meerderheid nu eenmaal  liberaal in de traditionele zin van 'ieder voor zich en (misschien is er ook nog een) God voor ons allen'. Iedereen behalve HBB haastte zich wel te zeggen  het idee op zichzelf sympathiek te vinden. Met als resultaat dat het plan waarschijnlijk uitstel oploopt. En dat voor de langere termijn. Tot zover duurzaamheid in Heemstede. Vervolg?

Goed geprobeerd, missie mislukt: toch licht in Groenendaal?

In de raadsvergadering van mei 2009 behandelden we een voorstel om knelpunten op te lossen bij de diverse sportaccommodaties in Heemstede. Tijdens die vergadering werd een amendement (=verandering of toevoeging bij een voorstel) ingediend om tennispark Groenendaal, de thuisbasis van tennisvereniging Merlenhoven, van verlichting te voorzien. Een fel debat volgde. De toenmalige wethouder (Sjaak Struijf) voelde de bui al hangen: verlichting in het absolute centrum van wat als hoogwaardige natuur werd vastgesteld volgens de Natuurwaardenkaart een jaar eerder. Hoezo - consistent beleid? Een meerderheid tekende zich af - en uiteindelijk werd het stuk aangenomen met instemming van alle partijen behalve GroenLinks. We legden nog wel een stemverklaring af: we zijn ook erg voor sport en zien knelpunten graag opgelost. Door de toevoeging van het amendement over de verlichting in Groenendaal moesten we tegen het hele voorstel stemmen. Jammer!

Er bleek nog wel een uitweg: voordat er verlichting in een kwetsbaar gebied als Groenendaal mag komen, moet er ontheffing worden aangevraagd. En dat gaat alleen maar als je absolute noodzaak van de ingreep aantoont én als je kunt bewijzen dat de natuur geen schade oploopt op die plek. Tijdens de commissie ruimte van deze maand stond het punt weer op de agenda. Er is een onderzoek gedaan naar mogelijke schade voor de vleermuizen in het gebied. En eigenlijk zou dat ook de enige diersoort zijn die last zou kunnen hebben van het licht. Omdat die kans klein geacht wordt, en op voorwaarde dat er speciale verlichting komt die weinig straalt waar dat niet hoeft, lijkt het plan dus toch doorgang te kunnen vinden. Waar GroenLinks over struikelt is het idee dat je, na beperkt onderzoek, zelfs geen ontheffing meer zou hoeven aanvragen. Wat blijkt? We zitten in een overgangsperiode, tussen twee wetten in. En dan kan het OF nog heel lang gaan duren, OF je probeert van de 'tussentijd' gebruik te maken en de plannen gewoon uit te voeren. Dat laatste dreigt nu te gaan gebeuren, denken wij. Ter vergadering bleek dat 'het besluit in feite indertijd al is genomen' - de wethouder voert het nu dus uit. En een mening over de kwaliteit en de rijkwijdte van de onderzoeken? Dat is in feite mosterd na de maaltijd.  Zo snel kan het gaan, met 'de' natuur...

IJsvrij?

De klachten zijn niet van de lucht... en natuurlijk is het ook lastig om boodschappen te doen - meestal te voet - nu er al zo lang sneeuw ligt. Dat geldt voornamelijk oudere mensen en anderen die niet zo best ter been zijn. Ja, het is vervelend. En nee, de gemeente kan ook niet alles. Hoe langer er sneeuw ligt, hoe breder de groep die aan het klagen slaat. De sneeuw wordt glad, dooit en vriest weer op - hele ijsvlakten verschijnen. Ook ik ontkwam er niet aan, gisteren. Ik draaide een winkel uit en wilde naar een volgende. Ik voelde hoe ik in een soort tekenfilmsituatie terecht kwam: lopen, lopen, lopen en niet van de plaats komen. Met moeite hield ik mijn evenwicht. En een vriendelijke (?) meneer zei "dat ging maar nèt goed". [het vraagteken staat er omdat hij lachte; of hij me uitlachte, zal ik nooit weten - ja, 't is wat, zo'n tekenfim ] 

N201 - Zuidzijde.  Fietspad op 24-12-2010

Maar 's middags werd het pas echt leuk: een stukje fietsen. Even Kerstkoekjes brengen naar vrienden in de Haarlemmermeer en dan via Hoofddorp terug. Nooit meer klagen over Heemstede; het kan nog véél erger, in de Haarlemmermeer namelijk. Al op het laatste stukje langs de hoofdvaart werd het duidelijk: daar waar geen auto's komen, is niets gedaan. Ook niet aan de ventweg langs de Kruisweg. En al helemaal niet aan de fietspaden. Heren en dames beleidsmakers: het fietspad langs de N201 is een doorgaande route voor mensen die naar school en werk willen fietsen. Erbarmelijk was het. Reken maar mee: vandaag zeven dagen geleden dat die enorme hoeveelheid sneeuw viel. Aan sommige randen te zien, is er op enig moment wel iets geschoven of geborsteld. Maar voor de rest: veel ijsplakken, weinig ruimte. En het gaat hier om een fietspad met verkeer uit beide richtingen! Op de foto zie je een stuk dat er nog gemiddeld uitzag. Vooral bij de beide tunneltjes in de route was het bar: kennelijk is de sneeuw erin gewaaid. Meer dan achter elkaar fietsen op één klein spoor zat er niet in.

IJs en sneeuw horen bij de winter. En je kunt gemeenten niet eindeloos de schuld geven bij overmacht door het weer. Elders op internet is het klagen niet van de lucht (Heemsteeds Weekblad) Maar er zijn grenzen. En vooral ergerlijk: het zijn altijd de fietsers en de voetgangers die het nakijken hebben. Vandaag kan er op Het Spaarne geschaatst worden. Eindelijk eens iets waarbij de auto's niet in de buurt kunnen komen :-)

Idereen een 'zalig' Kerstfeest en IJsvrede gewenst. 

Prachtig buiten

Ja, het is en was prachtig buiten. Natuurlijk zijn sommigen van ons beter bedeeld voor wat betreft het uit de voeten kunnen bij gladheid en sneeuw. Zo merk ik dit jaar dat het dus echt iets uitmaakt of je vaker sport. Wonderlijk genoeg (behalve voor fysiotherapeuten en sportleraren) helpt sporten voor je gevoel van zekerheid in glibberige situaties. Zo heb ik gewoon veel gefietst de afgelopen dagen. Ja, kunst - met een driewieler. Ik moet toegeven dat het leuker slippen is met een ligfiets dan met een auto. Hoewel, bij meer dan vier centimeter sneeuw, of modder, wil ook een Velomobiel niet echt meer vooruit. Zo bleven we zaterdagochtend in Noord-Holland steken. Later wel weer op weg met een wat zwaardere auto. Maar 's avonds ging het weer op (slechts) twee wielen, naar Haarlem vanuit Heemstede. Prima te doen, gewoon doortrappen! En toen merkte ik dat sporten helpt bij het gevoel voor evenwicht. In geen jaren zo door de sneeuw getijgerd. Heerlijk. Met rode wangen en superfris weer thuis.
Maar hedenmorgen... Na Sint gisterenmiddag op de boerderij ... Al om half zeven buiten. Alles spek- en spekglad. Niets tegen bestand en nog weinig uitzicht ook, want er hangt mist. Huisgenoot durft de auto niet in om me naar het station te brengen. Ik geef haar nog gelijk ook. Fiets stond al klaar buiten, bedekt met gestolde druppels water. En uitgerekend vanmorgen is de afspraak van een kleine delegatie uit de raad met dhr. Kruijer, onze onvolprezen volger van mogelijke onrechtmatigheden in het gemeentelijk politiek bedrijf. Moet GroenLinks toch verstek laten gaan, uitgerekend door natuuroverlast. Hm. Grrrr.